پنجشنبه 22 دی 1384

شعر

   نوشته شده توسط: علی رضا ولی نژاد    نوع مطلب :شعر ،

همرهان رفتندوما درخواب هستیم ای دریغ

عمر شد ازدست و ما طرفی نبستیم ای دریغ

بود  بر   دریای  عالم    نوح   كشتیبان  ما

در درون  كشتی  نحوی  نشستیم   ای دریغ

ناله ها كردیم  ازتاریكی  و  ظلمت  چه سود

چون عیان شد نور بر ما دیده بستیم ای دریغ

گفت  ابراهیم    در آتش  در آ   حیران نمان

تا به امروز  ابلهیم  و  بت پرستیم  ای دریغ

باز  ابراهیم   در آتش   به  ما    پیغام  داد

ما به جای  بتكده  خود را  شكستیم ای دریغ

عیسی مریم  گذشت از خاك و  بر افلاك شد

بود ما را   پر ولی  در گل نشستیم ای دریغ

بر در و دیوار زندان  عاشق  و شیدا  شدیم

لیك  بر آن  راه  بالا   دل  نبستیم  ای دریغ

بود  ما را   رستم  دستان  و  آن   شیر خدا

ما ملول ازدیو و دد همواره مستیم ای دریغ

گرچه از بیداد فرعونی  جان  بر لب  رسید

از تكبر   همره    موسی   نرستیم  ای دریغ

در بن  چاهی   گرفتار آمدیم   از  بی كسی

منجی آمد  از رسن   بالا  نجستیم  ای دریغ

برد ما را خضر  در بحری  پراز آب حیات

لیك  با یك جرعه از مردن نرستیم ای دریغ

« گر مجال گفت بودی گفتنی ها گفتمی »

ای  دریغا  گوهر خود را  شكستیم ای دریغ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات