دوشنبه 28 شهریور 1384

انگیزه دوری از گناه

   نوشته شده توسط: علی رضا ولی نژاد    نوع مطلب :پند هایی از نهج البلاغه ،

انگیزه دوری از گناه


لو لم یتو عد الله علی معصیته لکان یجب ان لا یعصی شکراً لنعمه .  ح/290

ترجمه:اگر حتی خداوند ، بندگانش را ، از نافرمانی کردن وگناه ورزیدن نترسانیده بود ، باز هم واجب بود که انسان ، مرتکب هیچ گناهی نشود ، تا به این وسیله ، در برابر نعمتهای او ، سپاسگزاری کرده باشد.

شرح: کسیکه گناه میکند و فرمان خداوند رابه جای نمی آورد ، در حقیقت ، نعمت هایی را که خدا به او داداه است ، تباه میکند.

زیرا چنین کسی ، برای آنکه بتواند گناهی را مرتکب شود ، ناچار باید تمام نیروهائی را که در وجودش هست ، به کار ببرد . در حالی که خداوند ، این نیروها را ، برای گناه و نافرمانی کردن به او نداده است .

دوست عزیزم ، کسی رادر نظر بگیر ، که می خواهد ، بر خلاف فرمان خداوند ، مرتکب گناه شود ، وبطور مثال ، دست به دزدی بزند:

تمام اعضاء بدن آن شخص ، باید وظایف خود را ، با تمام نیرویی که دارند انجام دهد ، تا او توانایی انجام چنین گناهی را داشته باشد .

ششهای او ، باید بطور مرتب هوای ت

تازه را به خود بگیرد ، تا او نفس بکشد وزنده بماند ، قلبش بایدبطور منظم در حال تپیدن باشد ، تا خون به تمام پیکرش برسد و او را زنده نگاه دارد ، چشمهایش باید تونایی دیدن را داشته باشد ، تا او راه خود را ببیند ،  پاهایش باید قادر به حرکت و قدم برداشتن باشند ، تا در مسیری که با چشمهایش میبیند ، پیش برود ، گوشهایش باید توانایی شنیدن را داشته باشند ، تا او صدای نزدیک شدن مردم را تشخیص بدهد و از خطر فرار کند ، دستهایش باید توانایی کار و حرکت داشته باشند ، تا او درها را باز کند و اشیاء را بردارد ، مغزش باید کار خود را انجام دهد ، تا سایر اعضاء بدنش از آن فرمان بگیرند ، و وظایف خود را اجرا کنند.....

و اگر یکی از اعضاء ، یعنی یکی از این نعمتهایی که خداوند به انسان داده است ، کار خود را به درستی نجام ندهد ، شخص کناه کار ، قادر به انجام گناه نخواهد بود .

پس میبینی که گناهکار ، برای آنکه در برابر خداوند ، مرتکب گناه و نافرمانی ، شود، از همان امکانات ونیروهایی استفاده میکند ، که خداوند ، آنها را ، برای انجام کار درست و نیک به او داده است . به این ترتیب ، آیا شخص گناه کار ، با انجام هر کدام از گناهان خود ، ونعمتها ونیروهایی را که از  خداوند دارد ، تباه و حرام نمی کند ؟

البته خداوند ؛ به بندگان خود هشدار داده ، و آنها را از گناه و نافرمانی ، بیمناک کرده است . ولی اگر خداوند چنین بیم و هشداری هم نداده بود ، واگر انسان آسوده خاطر بود که به خاطر گناهانش کیفر و مجازات نخواهد دید ، باز هم حق نداشت نعمتهای خداوند را تباه کند ، یعنی دربرابر نعمتهای دیدن ، شنیدن ، بوئیدن ، حرکت ، تپیدن قلب ، تنفس ششها ، اندیشیدن ، توانایی انجام کارهای گوناگون داشتن ، و هزاران نعمت دیگر ، انسان باید قدر شنا س باشد ، و به شکرانه این نعمتهای بزرگ و با ارزش ، هرگز مرتکب گناه  ونافرمانی خداوند نشود.

                                                                                                               ومن الله التوفیق .

 

 


شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic